Tag Archives: Stichting Derde Wereld Hulp

Interactie met collega’s over je vak …. Keeps the spirit alive

Ik ben na 37 dagen nog niet over het verlies van mijn vader heen. Sommige mensen zeggen, Hans het duurt vier seizoenen : Lente, Zomer, Herfst en Winter … als je die allemaal doorlopen hebt dan is er een begin.
Anderen zeggen weer Hans het is een proces van jaren maar het kan ook nooit overgaan.
In deze periode van lichte verwarring dacht ik laatst even dat ik mij verslapen had… na een middagdutje hahah. Het was gelukkig maar een sms-alert van een goede vriend collega clown – Grieschka de Clown. “Ik heb nog een bordje macaroni over , kom je eten?”
Igor is net terug uit Brazilie, waar hij meerdere keren per jaar heengaat om middels circusprojecten en workshops het leven van weeskinderen en kansarme jongeren enigszins een positieve boost mee te geven. In het verleden zijn Igor en ik ook naar India geweest. Daar speelden wij ook voor weeskinderen, scholen en instellingen samen met Margreet van Couverden “Stichting Derde WereldHulp ”.
Na enkele foto’s van het project van Igor bekeken te hebben beseften wij beiden dat we dit jaar als clowns ons 20jarig bestaan bereiken: We begonnen in ‘91. Boem Boem is werkelijk geboren in het land van Maas en Waal tijdens een zomerstage van mijn opleiding CMV Toerisme en Cultuur. Moeke Mooren in Appeltern. Toen we zes waren kwamen we elkaar op het clownspad in Amsterdam tegen. We traden samen op. Bezochten Herman Kortekaas (Kokki) en wisselden trucks en kennis uit. In ons twaalfde clownsjaar gingen we samen naar India en kregen daar nog een Award voor van “Het Beste”.
Nu zijn we dus bijna 20!! Maar beiden te druk om hier een feestje van te gaan bouwen.
Het is altijd goed om elkaar als collega’s te blijven inspireren. Samen theatervoorstellingen van collega’s te bezoeken, inspirerende films te bekijken, klassiekers uit te wisselen en elkaar feedback te geven, feedback te ontvangen en elkaar aan het werk te zien in de “ateliers” of werkruimte.

Proost…. Het is bijna Koninginnedag… tijd voor een feestje

Verwondering


“Een reis door India maakt een ander mens van je. Honderden kinderen, honderden indrukken en emoties. Ik had wel 2 weken nodig om weer in deze wereld te aarden. Verwondering: Hee, er komt hier gewoon water uit de kraan, de wegen zijn hier zo mooi geasfalteerd. Alles wat ik hier in Nederland als vanzelfsprekend beschouwde zie ik nu door een heel andere bril. De reis naar India heeft mij bewuster gemaakt van alles. En dat heeft ook zo zijn uitwerkingen op het clownen. Sinds deze reis naar India zit ik nog bewuster in mijn Clowns Zijn”.

Op 27 september ging ik samen met Igor de Kort (clowns-collega), Sjaak & Marrie (2 schatten van mensen die heel veel voor de kinderen en de stichting gedaan hebben), Lonny (penningmeester van de stichting) en Margreet (oprichtster van de stichting) naar Vijayawada, India. Dit naar aanleiding van een uitnodiging van Margreet van Coeverden van de Stichting Derde Wereld Hulp. Deze stichting zet zich in voor weeskinderen, straatkinderen en arme gezinnen in de Indiase stad Vijayawada, in de zuidoostelijke provincie Andhra Pradesh. Margreet van Coeverden werkt als verpleegkundige in ziekenhuis Amstelveen.

In februari werd ik dus door Margreet benaderd of ik het leuk zou vinden om naar India te gaan. Dat doe ik natuurlijk niet zomaar. Ik maakte een afspraak en bekeek een videoband over de activiteiten en projecten van de Stichting. Ik hoefde niet lang na te denken bij het zien van de kinderen en omstandigheden waaronder deze kinderen leven. Niet alleen door de beelden werd ik getroffen maar ook door de trieste verhalen. Kinderen die geen ouders hebben, aan hun lot worden overgelaten en eindigen op een treinstation. Ik zei om twee redenen ja, ik ga omdat de kinderen, als ik er lang naar keek verdraaid veel op mijn broertjes en zusjes leken. Daarnaast vind ik het ook belangrijk dat ik als clown ook daar mijn werk en talent in kan zetten. Ook al zijn de eerste levensbehoeften (een dak boven je hoofd, voeding, school/opleiding) belangrijk daarnaast vind ik dat die kinderen zonder ouders ook eens zouden moeten kunnen lachen. Of niet dan?
Het leek mij leuk om dit samen met mijn clowns collega Grieschka de clown (Igor de Kort) te doen. Zo gezegd zo gedaan. Wat ons te wachten stond wisten we niet. Wel dat we veel kinderen en veel leed onder ogen zouden zien. Wat hebben we daar gedaan?
We hebben de weeshuizen van Care & Share (Daddy’s Home, Margaret’s Home, Angel’s Home, Franco Home, Radiant Home, Lake Side House/Home, Balliano Home en Nonni Biagiotti Home) met ongeveer 600 weeskinderen in totaal bezocht en de kinderen heel veel momenten van plezier bezorgd. Dit deden wij in de vorm van improviserend spel en interactie met de kinderen. Daarnaast hebben we een stuk of 6 scholen in sloppenwijken Brahhamarapuram (Care & Share Literacy Centres) aangedaan. Hier speelden we ook op basis van improvisatie alleen met de neus op. Ook hier genoten de kinderen enorm. Igor en ik spraken soms alleen af welke status de clowns hadden en dat was dan ons startpunt. Heel vrij en heel boeiend hoe de kinderen hierop reageerden.

Een gevangenis voor (jonge!!) jongens (Observation Home) deden wij aan. Dit was een heel spannend spelmoment dat mij deed denken aan de film Midnight Express. Ik speelde de lage (domme) status en Igor de hoge status met fluitje. Laten de bewakers de jongens daar nou net ook met fluitjes commanderen. Voor de jongens herkenbaar en komisch. Voor ons als clowns sidderend spannend want als ik speel zoem ik graag met mijn open blik in op de omstanders… en zo keek ik ook van zijn voeten af naar boven recht de ogen in van zo een brute bewaker. Snel schakelde ik maar door.

We hebben echt veel gezien. Gehandicapte instellingen (Prem Nikethan), kinderen op vuilnisbelten. Ik heb mij meer als gast gedragen op de vuilnisbelt. De beelden waren voor mij te shockerend om daar de neus op te doen en te spelen. Igor had hier minder moeite mee. Maar wij zijn ook twee verschillende clowns: Igor is meer de hyperactieve ad-rem clown en ik meer de ingetogen poëtische clown. Wij vullen elkaar in ons clownsduo heel goed aan.

Zo hebben Boem Boem & Grieschka 2 echte clownvoorstellingen gegeven ter opening van een nieuw schoolgebouw. Een voorstelling vol met goocheltrucken. Wij hebben zelfs een goocheltruck aangepast aan de leefomstandigheden in India. Een onzichtbaar toverkraantje hebben wij veranderd in een onzichtbare waterpomp. Mimisch en fysiek uitgespeeld met geluiden. Alle aanwezige kinderen, ruim 800 deden mee.. sssssjjj sssssjj ssssssj. Magic water from India. We hoorden dat nog dagen na de voorstelling. Goed voor de clowns om enkel en alleen met geluiden en vanuit de fysiek te moeten spelen. Wij maakten slechts van enkele engelse woorden gebruik. Magic water, sjsjsjsjsj, tadaaaa, wala!!

Iedere dag bezochten we wel 2 projecten van de Stichting Care & Share: Dan weer een school of gehandicapten centrum (Buddhavaram, Prem Nekitham) dan weer een huisjes project, riksja project, een dorpje Korkulu met kinderen die ook weer door een soort kerkgemeenschap geholpen werden of een andere instelling op het gebied van kinderhulp, zoals de Childline.
Onze missie om de kinderen daar ook een moment, een herinnering van plezier te geven is zeker geslaagd. Ik ben in India een stukje van mijn hart verloren en zal zeker nog eens terug gaan samen met Igor.


Hans october 2003.
http://www.sdwh.nl