Tag Archives: Afscheid

Afscheid

Afscheid ? Nee! Fuck Off, Don’t Leave Me This Way, Laat me niet alleen, Ne Me Quitte Pas … Wat als het toch gebeurt? Wee mij wee mij of … is het zoals het is? Zien we in dat er geen andere mogelijkheid is dan accepteren?????
Wat gaat er in hemelsnaam door je heen als je hoort dat iemand plots is heengegaan? Niet zomaar iemand natuurlijk maar iemand die – veel betekenend voor je is geweest in of op een bepaald moment in your life: Not just anyone but someone u could level with … a mattie/vriend/vriendin? Je woonde net op kamers, tijdens je rebelse periode, tijdens je eerste stage, een ouder van je matti-friend, iemand die je begreep?

17 jaar geleden, Ik heb rozen gekocht voor mijn oma … Als ik aankom… is het te laat. Ik begrijp het niet. Rust zacht lieve oma.

12 jaar geleden, telefoon “RiBS” heeft zelfmoord gepleegd ……….Ik was hels, ik kon de hele wereld wel doodschoppen (niet echt natuurlijk meer gevoelsomschrijving van onmacht-woede-verslagenheid.) Maar ik begreep haar. Ik had het nooit gedaan, maar ik begreep haar …… We dansten op “we could be heroes” van David Bowie op haar graf. Rust zacht lieve Rico.

Niet zo lang geleden. Ik kom van een dag spelen thuis. Brief in de bus… I. heengegaan, geheel onverwacht … Ik kan er niet bij…… Ik prijs het geluk waarin ze leefde en maak een laatste buiging. Rust zacht lieve Ineke.

Eergisteren een hyve-bericht… overlijden van D.G. Flash-backs… lachen, stageperiode, 020, hoegaarden-witbier, trix, downtown-projects…. Hoe snel en wreed kan het tot een einde komen. Ik kan het niet geloven. Ook al heb ik Tibetaans Boek van Leven en Dood gelezen. Ik kan het niet zomaar accepteren. Dear David hope you’ll find peace in Amsterdam the beautiful city 020. ( as you always said ..when it’s finished). Last Note, Rest In Peace dear David.

Als je de wirwar van emoties kunt ontrafelen: misschien wel volgens de klassieke requiem indeling… introïtus, dies irae, confutatis, lacrimosa, und so weiter of je ontrafelt de wirwar van emoties door toepassing van literatuur als tibetaans boek of wat dan ook… verlies blijft altijd moeilijk. Ik neem niet graag afscheid van mensen die mij na zijn geweest. Wat ik de laatste jaren wel kan is sneller door de emotie-trein heen en langzaam accepteren. Het goede zien van wat er is geweest. Het goede zien wat iemand was, of voor mij of omgeving heeft betekend. En dan kan ik ze verder nog meer goeds toewensen en wat makkelijker aan een afronding toekomen. Maar het is niet eenvoudig.

Last notes …. Lieve oma, Rico, Ineke, David, thanks
You’re hard to forget
One in a million
You made a big difference
In the lives that you touched

H.K.