De koffertjes zijn gepakt. Hele dag over gedaan. Wel 2 dagen zo voelt het.
Ik heb de koffers niet alleen voor mezelf ingepakt maar ook voor Hans.
Hans gaat, Boem gaat en moeder Boem gaat.
We gaan naar Suriname. Het is vakantie en de neus en zelfs het kostuum gaat mee.
Waar t allemaal heen zal gaan?… we zullen zien.
Fijne dag of nacht…
Weinig tijd om er nu plaatjes bij te plaatsen… die komen later wel.
Back to the roots
Daar waar het allemaal begonnen is…
Vanmorgen op de derde dag van clowntraining van Michael Christensen keek ik in de spiegel,
Ik herleefde versneld enkele oefeningen uit de training
Herleefde enkele praktijksituaties
En zag beelden met enkele van mijn collega’s en vrienden dansen, muziek maken, door de gangen van het ziekenhuis …
Er ging opeens een lichtje aan.
En ik dacht aan het “gedicht” van Sogyal Rinpoche.
Zo zie je maar …..
1) Ik loop door een straat.
Er is een diep gat in het trottoir
Ik val erin.
Ik ben verloren … ik ben radeloos.
Het is mijn schuld niet.
Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden.
2) Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir
Ik doe alsof ik het niet zie.
Ik val er weer in.
Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.
Maar het is mijn schuld niet.
Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.
3) Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir
Ik zie dat het er is.
Ik val er weer in … het is een gewoonte.
Mijn ogen zijn open.
Ik weet waar ik ben.
Het is mijn schuld.
Ik kom er direct uit.
4) Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir
Ik loop eromheen.
5) Ik loop door een andere straat.
Volgens Michael Christensen kun je altijd keuzes maken.
Professionals make choices !!!
Thanks Sogyal and Thanks Michael.
DaBoem
Afgelopen maandag hadden wij bij Cliniclowns Headquarters een zeer inspirerende spreker en clown te gast.
Michael Christensen, medeoprichter van het Big Apple Circus.
Hoe begon het clownen in het ziekenhuis (America) en hoe kan het zich verder ontwikkelen. Moet je daar moeilijke dingen voor doen of schijnt het zich vanzelf te ontvouwen? De lezing bleef boeiend door het live spelend vertellen van DrStubs – werd na een pauze vervolgd met een wel heel erg leuke workshop waar zowel clowns als medewerkers (alle afdelingen) aan meededen. Zeer vermakelijk en zeer leerzaam. WAUW. Thanks Michael.
En dat is niet het enige, de volgende dag een lezing over en van …. Dream Doctors (Medical Doctors)
En dat is nog niet genoeg, Michael geeft nog een aantal drie-daagse trainingen aan verschillende groepen clowns.
En dat dus … dat ik komende woensdag, donderdag en vrijdag mee doe met deze heerlijke workshop.
Ik zal later meer details beschrijven.
Greetz, Boem
Druk Druk Druk.
DaBoem
Roze maandag in Amsterdam Zuid-Oost. Is dat mogelijk? Jazeker met Limousine vervoerd worden naar Eetcafé 100% Zuid-Oost. Genieten swingen en heel veel entertainment en goede muziek. Op het podium de ene na de andere artiest waaronder Miss Betsy, Miss Diana Ross, Miss Tina Turner, een vierkoppige dansgroep en twee dwaze lakeien Jean-Claude & Jean-Baptiste. Zelf had ik nooit gedacht dat het zo leuk kon zijn in Zuid-Oost: Zuid-Oost heeft ‘t!!! Je Weet Zelluf!!! Iedere eerste maandag van de maand weer. Ai Ai Aaaiiiiiii!!!
Ik kijk alweer uit naar de volgende keer. Zoveel leuke mensen en bekenden ontmoet, gezien en mee gebabbeld. Volgende keer zal het vast weer gezellig worden.
Noteer het in je agenda !!! De eerste maandag van de maand vanaf 19 uur.
Met ingetogen muzikale optocht en wapperende doekjes wandelen Pep en Boem vanochtend over de kinderafdeling van het Geminiziekenhuis in Den Helder. Eerst de hele afdeling over van begin tot eind en weer naar het begin. Dan gaan we pas de kamers in. Dat hadden Boem en Pep vooraf afgesproken. De kinderen hebben ons dan al een keer gezien en als we dan aankomen zijn we niet meer zo vreemd.
Heerlijk optochtje lopen en dan maar kijken wat er allemaal gebeurt. Erg leuk in al die verschillende kamers.
Bij sommige kinderen zijn we wel twee keer geweest. Dat doe je gewoon als het echt en echt warm is 
)
Boem en Pep genoten, en af en toe plagen we ook een van de verpleegkundigen. Dat kan niet overal. Soms moeten ze niets van je hebben. Maar in het Gemini … is het andersom. Daar zoeken ze Boem en Pep soms echt op. Dus kreeg “Zuster M” er met een doekje van langs. Heel zacht en aardig over haar hoofd heen.
In de middag reden we terug naar Hoorn en nam Boem afscheid van Pep. Boem ging alleen door naar het WFG in Hoorn om daar ook nog even over de kinderafdeling en dagopname op de tweede verdieping te spelen. Heerlijk onnozel lopen doen bij deur en deur.
Voelt zo lekker als alles bijna automatisch goed verloopt. Goed contact, logische en onlogische stapjes die elkaar opvolgen.
Ouders die Boem herkennen maar Boem herkent hen niet meer. Oh ja!! Nu weet ik het weer. Een middagje vol herkenning, zingen, muziek, lachende bekjes en zachte zonnestraaltjes.
In de auto terug naar Amsterdam zit ik vaak na te genieten. Wat een heerlijkheid toch allemaal. Al die avonturen en fantasie … Zo glunder ik vaak ook na met Pantalaon en vanochtend ook met Pep. Life is kind, Life is beautiful, sometimes the opposite … and we walk just through the different sides…
Ciao… DaBoem
Vanochtend wandelde Boem door het ziekenhuis van t BovenIj naar de 2 volle zalen van de zogenaamde kinderdag ATE-tjes. Boem bleef tussen de deuren van twee zaaltjes spelen. Wat kan hier nou doen schoot er door mijn hoofd. Het kwam gelukkig allemaal goed. Alles is er al. De verwondering, de glimlach en de betovering.
In de middag in het Sint LucasAndreas kreeg Boem een hele speciale missie van Tugba (een van de Pedagogisch medewerksters van Sint LucasAndreas). Boem ging met Beertje op visite bij een clubje kinderen die bijeenkwamen voor koekjes bakken. Maar bij sommige kids met diabetes geldt: “eerst meten dan eten”. Dus Boem ging liet even zien hoe hij dat bij Beertje deed. Fout Fout Fout. Wat zijn die kinderen van 2 tot 9, en dan met name die ukkies wijs!!! Echt waar. Boem wist het natuurlijk echt niet. Prik, wachten, lezen, op knopjes drukken voor de bonus .. en dan eten Het was voor Boem een invalmiddag met een speciale missie. De missie was geslaagd. Boem kreeg een versgebakken koekje en van alle kids een knuffel (hartverwarmend) en toen ging Boem er weer vandoor. Daarna zijn de kinderen met ouders van de koekjes gaan genieten.
Voordat Boem met Beertje & Binkie bij de koekenbakkertjes langsging dwaalde hij nog over de kinderafdeling en de poli heen en zelfs bij een slapend kindje die nog erg klein was mocht Boem op de foto. Voor later als ze wakker zou zijn.
Het was dus een gezellig middagje. Groeten aan Yvette die Boem, Beertje en Binkie nog op de foto vastlegden vlak voordat ze de kinderafdeling verlieten. Dag Tugba en Dag Farida.
DaBoem