Gevolgd door twee enthousiaste cliniclown-ambassadeurs vlogen Boem en Pantalon door het OLVg en het MCA heen.
Van kleine kids tot tieners waar wij vaker voor speelden. Van kinderdagverpleging via de kinderpoli en terug naar de kinderafdeling. Boem en Pantalon speelden in volle glorie, samen, gevuld, aandachtig afstemmend op iedere nieuwe situatie met en voor zeer speciale kinderen.
Ieder kind is voor ons speciaal net als de ouders. Niets is zo mooi als een verandering in de kamer teweeg te brengen. Dat hoeft niet altijd of percé een schaterlach te zijn. Soms een blik van verwondering, betovering en daar genoten de ouders van verschillende kindertjes weer enorm van. Dat voelen wij dan ook weer en wij schakelen in het spel automatisch een versnelling hoger. Een glimlach. Daar genieten Boem en Pantalon ook van. Bellenblaas, Muziek, Zingen, Absurd Toveren … alles kan.
We spelen graag vanuit het niets. We voelen ons comfortabel en vertrouwd bij elkaar. Ook voelen we ons comfortabel in het niet weten maar gewoon zijn…. Een kunst die niet iedereen automatisch afgaat. We vertrouwen op elkaar.
Soms staren we gewoon de ruimte in maar ondertussen scannen we kamer, kind en ouder feilloos en volledig af/in. Dan zet een van ons in – onze gevoelsantennes staan op scherp . Muzikaal Mimisch Absurd, soms elkaar spelenderwijs de schuld van iets gevend. Heerlijk … en ondertussen houden we alles in de gaten…. Zelfs de ambassadeurs die ons spel deze ochtend vanaf gepaste afstand mogen volgen.
De ambassadeurs Madelein en William hebben zo een beeld gekregen van hoe een speelochtend van Boem en Pantalon eruit kan zien. En welk effect ons spel als cliniclowns heeft op de kinderen en ouders. Na de speelochtend hebben we nog nagebabbeld over het clownen bij de verschillende spelsituaties. En vervolgens namen we afscheid van de enthousiaste nieuwe ambassadeurs. Als nieuwe ambassadeur bekijk je verschillende diensten van de cliniclowns, zo krijg je een beeld van wat de cliniclowns doen.
Na de ambassadeurs Madeleine en William uitgezwaaid te hebben gingen Boem en Pantalon nog even gezellig op de foto met de Pedagogisch Medewerkster Anneke en zelfs nog met twee enthousiaste Voedingsassistenten. Daarna omkleden lunchen en snel naar het MCA in Alkmaar. Na een gezellige “inpraat” door Gerda, een van de pedagogisch medewerksters hebben Boem en Pantalon zich omgekleed. Ook daar hebben ze heerlijk over gang en de kinderafdeling gespeeld voor hele lieve aardige zieke verlegen en stoere kinderen en hun ouders of visite. Niets is zo fijn als voor kinderen te spelen die helemaal opleven en stralen als we muzikaal onze entree maken. Ze hoeven niets en voelen zich uitermate comfortabel in hun bedden met eventueel visite om hen heen. Dat zijn onze speel-voorwaarden die wij zelf als clowns moeten creëren. Uit sommige kamers wilden wij niet weg. Daar was het zo fijn om te zijn. Maar achter alles moeten ook wij een punt zetten.
Bedankt, Sem, Nadine, Leila, Max, Lisa, Annabella, Eren, Nathalie, Mitch, Kaleigh, Lucas, en al die andere namen die ik nog niet verzonnen heb. Want alle namen die ik noem verzin ik altijd, ouders, visite, ambassadeurs Madelein en William, Anneke, Marion, Yvonne, receptioniste, verpleegkundigen, voedingsassistenten, kinderartsen, beveiliging… en verzin zo maar door 
Greets DaBoem
