clowns-culturen….. Ik doe wat ik doe en ik ben wie ik ben.

De clown gaat vanmiddag naar een kinderverjaardag. 6 jaar geleden speelde ik ook bij deze familie. Die hadden toen een groot feest voor 2 zusjes die toen drie, vier of vijf jaar waren geworden. Ze hadden een broertje van 1. En die jongen is vandaag 7 geworden.

Mijn eerste clownverjaardagsfeest was een hel !!! Net van de clownschool af maar daar leer je niet om verjaardagsclown te zijn. Op een clownschool leer je puur te zijn. De ideeen en impulsen komen vanzelf…dus niet he!! Improvise !! …. “mama, die clown doet helemaal niets !!!” Verjaardagsclownen leer je dus niet op een school maar van jezelf en je vrienden en collegas. Ik overlegde met mijn grote vriend Grieschka de Clown, alias Igor de Kort. Van hem kreeg ik enige tips over bepaalde items, “doe-tjes”, en meer skills… sindsdien overleg ik vaker met hem, doen we telefoon-studies, brainstormsessies allemaal over het “Clown on parties” gebied. Van Igor de Kort en Ben Ket en uit boekjes leerde ik ballonmodelleren, bezochten we goochelbeurzen en zo nu en dan gaan we samen op pad om ons te laten inspireren. Dat party-clownen weer een heel ander werkgebied is dan cliniclownen mag wel helder zijn toch?

Ieder clowns-werkgebied heeft net als elk bedrijf of organisatie zijn eigen cultuur. What’s done and what’s not done. Eens zat ik nog bij de organisatie Pleisterclowns, voordat we fuseerden met de Cliniclowns. Ik ben toen eens naar een school geweest in Amsterdam Oost. Daar speelde ik dan voor wat nou het verschil was tussen een Ziekenhuis clown en een “VerjaardagsfeestjesClown”. Het is best fijn om eens te doen wat binnen de ene cultuur “not-done”is.

Binnen de cultuur van cliniclown geld dus: Improviseren, Het kind bepaalt veel van het spelverloop (ook als is de acteur verantwoordelijk), Geen tot weinig schmink, de neus moet middels een elastiekje afgezet kunnen worden (om een serieus gesprek met ziekenhuispersoneel te kunne voeren). Het spelverloop ligt dus niet van begin tot eind vast.

Bij Partyclowning bepaal je vooraf wat je allemaal gaat doen. Daarbinnenin kan je nog improviseren. Maar dit verschilt per clown. De ene clown wil gewoon zijn ding doen en een andere clown speelt graag tussen de items door en maakt daadwerkelijk contact/interactie met de aanwezigen. Een partyclown mag wat luidruchtiger zijn dan een cliniclown. Een circusclown MOET wel wat luidruchtiger zijn en grotesker spelen anders wordt ie niet goed gezien of gehoord. Ik vind het fijn om ook tussen die gedragscodes door af en toe wat te wisselen. In het ziekenhuis kan je natuurlijk niet luidkeels de kamer binnenstormen … dan zou ik vrij snel cliniclown-af zijn.

Maar ik heb wel veel bewegingsvrijheid binnen Partyclowning /Circusclowning /Evenementenclowning /Seminarclowning en Theaterclowning . Bij feestjes kan ik me helemaal te buiten gaan aan de typetjes (ook al ben ik de partyclown) … ik tap uit een heel ander vaatje dan bij de voel-modus van het cliniclownen. Als partyclown bruis ik van de energie, spring, dans schakel tussen stil, verlegen, en dan weer stoer, doe de vooraf bepaalde items van goocheltrucken, slip off the tongues, speel lang zal ze leve variaties op mijn saxofoon en/of mondharmonica of schiet in een imitatie van Beyonce of Tina Turner als dat kan, plak er een interactie-item tussen en … ben gewoon mezelf met een neus op die vastgeplakt zit, met meer schmink op mijn gezicht, ik (non)goochel en maak ook nog ballonnenfiguren. Jahhhaaaaaa dat doe ik als Partyclown wel ja. Als ik dat in de cliniclowncultuur doe ….oei oei oei. Daar zijn ballonnenfiguren toch wel een taboe. Net als veel schmink op je gezicht… Daarom juist vind ik het zo fijn om naast het cliniclownen ook een partyclown, seminarclown of heel soms een circusclown te zijn.

Vanmiddag dus een kinderfeestje. Ik heb er erg veel zin in . En vanavond mag Hans weer los.

Joehoe !!!

Life is a party.
Live every moment, Laugh Every Day. (i dont know from whom this is…)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *